loading...

* ستاره *

 مه خرداد  سال شصت و نه بود                            زتنهایی دلم میسوخت چون عود که ناگه قاصدی برمن روان شد  &nbs

 مه خرداد  سال شصت و نه بود                            زتنهایی دلم میسوخت چون عود

که ناگه قاصدی برمن روان شد                              خبر خوش داد و بر من یک توان شد

که ایزد کودکی چون گل به من داد                         دل غمگین من آن لحظه شد شاد

نهادم نام اورا من سیاوش                                     به چشم دشمنم شد تیر آتش

خدایا نوگلم  را تو نگه دار                                      دلش را لحظه ای با درد مگذار

رسان جایی که بردی نیکوان را                               به حقت کن چون آذر این جوان را

الها میسپارم برتو آن را                                         ندانم من عزیزش دار کان را

بهارش را مگردان بر خزانی                                   ندادنم من چه سانی به از آنی

تو اقبالی بدان بسپار و خوش باش                       خدا داند چه خواهد با سیاوش

 

19/03/1369

میکائیل اقبالی بازدید : 65 سه شنبه 29 آذر 1401 زمان : 14:08 نظرات (0)
ارسال نظر برای این مطلب

کد امنیتی رفرش
اطلاعات کاربری
آرشیو